چیزهایی که ساختم چون خودم لازمشان داشتم

یک سایت را همان‌طور می‌خواند که یک آدم بازاریابی می‌خواند، بعد مستندش می‌کند.

یک آدرس به آن می‌دهی. روی کامپیوتر خودت مدرک جمع می‌کند و نشان می‌دهد این کسب‌وکار چیست، از کجا پول درمی‌آورد، مخاطبش کیست، بازاریابی‌اش کجا نشت دارد، و چقدر از آن سایت را می‌شود باور کرد. گزارش به چهار زبان انگلیسی، فارسی، ترکی و عربی درمی‌آید.

• محلی اجرا می‌شود. اسکن‌های تو به سرور هیچ‌کس دیگری نمی‌رسد.
• می‌گوید صفحه با کدام ابزار ساخته شده، و وقتی نمی‌داند صریح می‌گوید نمی‌دانم.
• رایگان و متن‌باز. کلید API خودت را می‌گذاری.

خواننده‌ات را با مقالهٔ خودت به سراغ هوش مصنوعی می‌فرستد.

افزونه‌ای برای وردپرس که بالای هر نوشته یک ردیف دکمه می‌گذارد. خواننده روی یکی کلیک می‌کند، ChatGPT یا Perplexity یا Google AI همان مقاله را باز می‌کند، می‌خواند و خلاصه‌اش را می‌دهد. نام سایت تو هم در همان پاسخ می‌آید.

• هفت سرویس، بدون کلید API، بدون هزینهٔ ماهانه.
• رنگ‌هایش را خودکار از قالب سایت تو برمی‌دارد.
• هیچ درخواست اضافه‌ای به صفحه‌هایت اضافه نمی‌کند.

پیدا می‌کند کجا تقاضا واقعی است، رقابت کم است، و قفسه خالی.

یک فهرست محصول، یک کشور و یک زبان به آن می‌دهی. سه چیز را همزمان می‌سنجد: چند نفر دنبال خریدن هر قلم هستند، چند فروشنده رویش رقابت می‌کنند، و اصلاً کسی موجودش دارد یا نه. جواب همان‌جایی است که هر سه هم‌جهت می‌شوند. از دل یک تصمیم واقعی واردات درآمد، جایی که خواندن قفسه حرف داده‌های جستجو را نقض کرد و حق با قفسه بود.

• پشت هر عدد یک فایل شواهد هست: هر عبارت شمرده‌شده، هر عبارت حذف‌شده، و دلیلش.
• قبل از خرج کردن هزینه را تخمین می‌زند، و هیچ چیز را دو بار نمی‌گیرد.
• می‌گوید چه چیزی را نمی‌تواند بگوید. قفسهٔ خالی چراغ سبز نیست، یک پرچم است.
• منتشر نشده. اگر همین سؤال جایی است که گیر کرده‌ای، برایم بنویس تا رویش اجرا کنم.